عوامل موثر در تصمیم گیری : گمانه زنی دسترسی پذیری و قضاوت

تصمیم‌های روزمرهٔ ما تقریباً هیچ‌گاه صرفاً نتیجهٔ «تفکر منطقی و آگاهانه» نیستند؛ بلکه ترکیبی پویا از پنج نیروی پنهان و غالباً ناخودآگاه، مسیر انتخاب‌های ما را ترسیم می‌کنند:

۱. فعال‌سازی ناخودآگاه اهداف: این نیروی پنهان، مربوط به هدف‌هایی است که به‌تازگی در ذهن‌مان راه‌اندازی  شده‌اند. کلمه ای مثل مذهب یا خدا ، مشاهدهٔ یک صحنهٔ مهربانی، یا حتی شنیدن یک آهنگ احساسی می‌تواند به‌صورت ناخودآگاه هدف «کمک کردن» را فعال کرده و رفتار ما را به سمت نوع‌دوستی هدایت کند.

۲. شیوهٔ پردازش اطلاعات: نوع تصمیم، شیوهٔ پردازش ما را تعیین می‌کند. در حالی که برای تصمیم‌های ساده، تفکر آگاهانه بهترین نتیجه را دارد، تحقیقات نشان می‌دهد که در انتخاب‌های پیچیده (مانند مسائل مربوط به خانه، شغل، یا روابط)، یک دورهٔ «تفکر آگاهانه» کوتاه‌مدت و به دنبال آن «رهاسازی ذهن و حواس‌پرتی»، بهترین تصمیم‌گیری را به دنبال دارد.

۳. اثرات جسمی و استعاره‌های بدنی : ارتباط میان ذهن و بدن فراتر از تصور است. حس‌های بدنی می‌توانند قضاوت‌های ما را سوگیری دهند؛ برای مثال، استشمام بوی خوش ما را قابل‌اعتمادتر، نگه داشتن یک لیوان داغ، غریبه را صمیمی‌تر، صندلی سفت ما را سخت‌گیرتر و حمل یک تخته‌شاسی سنگین، یک نظر را مهم‌تر جلوه می‌دهد.