مستند های روانشناسی : ۵ مستند برای فهم بهتر انسان

«سیتی‌ زندان» یکی دیگر از آثار حسین شمقدری است که آن را کارگردانی کرده است. این مستند به تجربه‌های واقعی چند مهاجر ایرانی می‌پردازد؛ تجربه‌هایی که نشان می‌دهد مهاجرت همیشه مساوی با آزادی، موفقیت یا رهایی نیست و بعضی از افراد پس از ترک کشور، با بحران‌های هویتی و عاطفی تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند.

یکی از شخصیت‌های مهم مستند، فردی است که پیش‌تر در مجموعه «میراث آلبرتا» حضور داشت. او در آن زمان وطن‌پرست بود و علاقه داشت به کشورش خدمت کند و مهاجرت را انتخابی  ثانویه می‌دید. اما پس از سال‌ها تجربه، نگرش او کاملاً تغییر کرده است. حالا معتقد است مهاجرت می‌تواند فرصتی برای رشد فردی و دیدن جهان از زاویه‌ای گسترده‌تر باشد و وابستگی افراطی به وطن یا ملی‌گرایی را محدودکننده می‌داند. او توضیح می‌دهد که نگاهش نسبت به وطن‌پرستی و مهاجرت اکنون واقع‌بینانه‌تر و متعادل‌تر است و دیگر نمی‌خواهد هویت و مسیر زندگی خود را صرفاً بر اساس تعلق به یک کشور تعریف کند.

در مستند «سیتی زندان» یکی از مصاحبه‌شوندگان، فردی با مدرک دکتری روان‌شناسی است که بیش از ۳۰ سال در آلمان زندگی کرده، همسر آلمانی دارد، استاد دانشگاه است و از نظر حرفه‌ای در جایگاه بالایی قرار دارد.او در گفت‌وگو اشاره می‌کند که با وجود این سابقه طولانی و موفقیت شغلی، همچنان گاهی از سوی افراد عادی در جامعه آلمان با سؤال «کی به کشور خودت برمی‌گردی؟» روبه‌رو می‌شود و همچنین برخی اعضای خانواده همسرش به دلیل ایرانی بودن او ، رفتارهای توهین‌آمیزی داشته‌اند.

این  دو مستند با روایت‌های صادقانه و تجربه‌شده، تصویری واقع‌گرایانه از مهاجرت ارائه می‌دهد: تصویری دور از کلیشه‌های «زندگی رؤیایی در خارج» یا «غرب‌ستیزی مطلق». پیام اصلی آن این است که مهاجرت تصمیمی ساده یا رمانتیک نیست، بلکه فرایندی پیچیده است که می‌تواند هویت، خانواده، احساس امنیت و حتی معنای زندگی افراد را دستخوش تغییر کند.